Er zijn vele redenen waarom je als single met een nood om toch eens van het straat te raken beter je heil niet zoekt op Tinder. Omwille van de vele gebruikers die denken dat het daar een gratis hoerenkot is bijvoorbeeld en ook denken dat vrouwen overstag gaan door te melden dat de penis in opwaartse houding staat en klaar om te beuken. (dat is niet uit de lucht gegrepen,dat is Tinder). 

Maar heel af en toe vind je een diamant tussen de ruwe stenen. Iemand die zijn geweer in de broek laat zitten tijdens het gesprek en waarmee ellenlange berichtjes stuurt  Of sterker nog: iemand die je aanzet tot een telefoongesprek van uuuuren waar je je halve leven blootlegt en hij dat van hem aan jou. 

In dat geval kan je niet ontkennen dat er iets is losgemaakt, een band. Een zeer intense soort van verbondenheid die snakt naar meer. Meer band, intenser contact en jawel: elkaar voor het eerst ontmoeten. 

Het is voor zo een contacten dat ik zelf mijn profiel op Tinder nog niet heb afgesloten. Soms betreed ik de arena en probeer ik het mijnenveld van seksueel beladen mannen te ontwijken om in de virtuele armen van zo een goeierd te kunnen belanden. Op zoek naar de roes van een vlijm van verliefdheid. Niet makkelijk voor een veertiger met vaak enkel vorte datingapps ter beschikking. Maar goed. Het gebeurt.

En dan de ontmoeting want je hoopt op een explosie van gevoelens en romantiek. Wat ongetwijfeld zeker af en toe gebeurt. Maar even goed niet. 

Of het nu met een sprookjesachtig einde is of eerder eindigt op een sisser. De virtuele gevoelens die je koesterde tijdens het zogenaamde “voorspel” die komen nooit meer terug. Het aftasten, het opbouwen, jezelf openstellen voor meer, elkaar leren kennen, het plagen en teasen, het luisteren naar elkaars stem of onder de indruk zijn van de andere zijn schrijfsels. 

Het is met een ruk weg van zodra je in elkaars ogen kijkt. Het maakt plaats voor iets anders, iets echt. 

Zo moeten koppels op love island zich ook voelen. Denk ik wel eens als het mij weer overkomt. Want net als samen in een villa op vakantie is even onecht als samen aan de telefoon zonder elkaar gezien te hebben. 

Van zodra je in elkaars ogen kijkt moet je afscheid nemen van het voorgaande en dat vind ik persoonlijk ongelooflijk ellendig. 

Dus om jezelf de rouw en het verlies te besparen van het einde van zo een opgebouwde virtuele relatie, blijf je beter weg van apps als Tinder. 

Ik pleit daarom voor meer single cafés. The real deal