Dag John

Het is niet van mijn gewoonte om na aangrijpend of verontwaardigend bericht lang te wachten met een reactie. Maar ik moet toch zeggen dat ik na het nieuws van jouw nationaal politiek vaarwel toch drie keer heb moeten slikken en er een nachtje over moest slapen voor ik wat woorden op papier kreeg. 

Er bestaat veel kans dat ik in herhaling val met mijn woorden van lof. Maar omdat een mens niet genoeg complimenten kan geven en krijgen: Hierbij mijn laatste ode aan nationaal politicus John Crombez. 

Op het moment dat ik je een beetje leerde kennen, in koffiebar OR aan dok noord, was mijn vertrouwen in de politiek nogal onder 0 gezakt. Maar tegelijk voelde ik dat er iets moest veranderen.  En dus had ik je gemaild en wou jij met mij een koffie.

Ik was zenuwachtig want ik had nog nooit met een echte BV aan tafel gezeten. Maar ik denk dat je ferm met je ogen rolt als mensen jou bestempelen als bekende Vlaming. En dat is een grote troef, maar ook wel een beetje je kwetsbaarheid. 

Sinds dat gesprek bij een koffie ben ik onvoorwaardelijk fan van jou. Misschien omdat jij een type politicus bent waarvan ik weet dat jouw ideologisch kompas niet altijd,maar toch zeer vaak aan staat en je drijfveer om de wereld te verbeteren sterk aanwezig is.

Het is misschien jammer om te moeten zeggen, maar de politiek ligt niet zo dik bezaaid met mensen zoals jij. Dat hoef ik je niet uit te leggen. Voor veel politici is de weg naar de top veel belangrijker dan het waarom.

En daarom is mijn appreciatie voor jou zo groot.

Maar niet alleen je echtheid kan me zo charmeren. Ook de manier waarop je mensen motiveert om door te zetten of dingen eens anders te bekijken. Elke keer als je tijd nam om eens ene te gaan drinken, kwam ik als een vat vol energie weer buiten. Of dat nu was om het eens met wat OCMW medewerkers te hebben over activering van cliënten of tijdens een van mijn singles pitchmomenten. Altijd begon je als een soort van sparringpartner ons of mij tot nieuwe inzichten te brengen. Dat je daar tijd voor wou nemen. Hoeveel toppolitici zullen dat kunnen zeggen? 

Geen kapsones. Een luisterend oor, maar ook niet te beroerd om zelf ook af en toe zo een oor te zoeken. Serieuze gesprekken, maar ook onnozeliteiten. Dat kon allemaal. En niet alleen bij mij, maar bij honderden of misschien zelfs duizenden andere militanten. Dat ik me soms afvraag of jij eigenlijk tijd had om te slapen. 

Je hebt me veel geleerd over politiek. Over hoe het eraan toegaat en hoe het eraan toe zou moeten gaan. Je hebt me onbewust ook doen inzien dat politiek bikkelhard is en bikkelhard is niks voor mij. 

Het is doodjammer dat de politiek een mens als jou verliest. Maar de keuze om te gaan voor een uitdaging die misschien wel eens veel meer maatschappelijke impact zal hebben en bovendien ook nog extra jong bloed in het parlement brengt. Het is zo helemaal John Crombez. En dat is meteen ook de reden waarom ik me met een gerust hart neer kan leggen bij je beslissing. 

Doe je goed. Doe dat goed!